Een verlies dat anderen niet altijd zagen.

Stilgeboren baby. Miskraam. Een zwangerschap die niet mocht blijven. Een kinderwens die langzaam is stilgevallen.

Om welke reden dan ook.

Houten figuurtje onder glazen stolp op een houten tafel naast een dichtgevouwen brief.
Herkenning

Verliezen die de buitenwereld niet altijd ziet

Een miskraam waarvan alleen jij en je partner wisten. Een stilgeboren baby waar nauwelijks een foto van bestaat. Een medisch noodzakelijke afbreking die niemand wilde, maar die er wel was. Een abortus die een keuze was en waar je toch iets bij voelt, jaren later nog. Een einde van een kinderwens — maanden van proberen, rondjes bij klinieken, hoop die steeds korter werd, en dan: niet meer.

Anderen zeggen dat je verder moet. Dat er nog tijd is. Dat er een volgende komt. Dat bedoelen ze goed. Maar het verlies dat jij draagt, is reëel. Ook als het fysiek nooit helemaal echt is geworden. Ook als niemand het zag.

Wat een ritueel kan betekenen
Voor vaders

"Maar ook de papa. Die wordt al helemaal vergeten."

Mooibly is een van de weinige praktijken die het verdriet van de vader expliciet erkennen. Niet als tweede plan, niet als iemand die er toevallig bij was — gewoon als ouder. Jullie kindje was ook dat van jou. Als jij behoefte hebt aan een moment dat dat erkent — alleen voor jezelf, of samen met je partner, of met beiden en de oudere kinderen — dan is dat waar Mooibly voor bestaat.

Man zit en houdt een klein houten poppetje vast met zijn twee handen in een knusse kamer.
Herkenning · 6 situaties

Wat valt onder perinataal verlies.

Erkenning in zes situaties van verlies. Of het nu een miskraam, stilgeboorte, of een kinderwens die je moest opgeven is, elk verdient begrip.

Miskraam

Vroeg in de zwangerschap of later.

Stilgeboorte

Geboren, niet kunnen blijven.

Medisch afscheid

Toen er medisch geen andere weg meer was.

Afgebroken zwangerschap

Wanneer een zwangerschap niet verder kan.

Einde kinderwens

De beslissing die niemand wilde nemen.

Draagmoederschap

Ook bij draagmoederschap kan verlies een plek vragen.

Timing

Het hoeft niet nu.

Vlak na de feiten is de pijn vaak te rauw voor een ritueel om goed te landen. Soms is een jaar later het juiste moment. Op de verjaardag die er had moeten zijn. Op de datum van het verlies. Als een stille plek naast het drukke leven dat inmiddels weer begonnen is.

Onze maatschappij drukt rouw uit in tijd. Drie dagen klein verlet. Een beperkt familiaal verlof. Maar mensen dragen leegte en pijn soms nog een jaar later met zich mee, of langer, en niemand erkent dat. Alle verdriet verdient erkenning, ongeacht wanneer het zich meldt.

Tastbaarheid

Mogelijke vormen.

Een houten poppetje onder een glazen stolp — een tastbaar object dat het kindje een plek geeft in huis, op de schouw, in de stille hoek van de slaapkamer. Het benoemen van het kindje bij naam, hardop, voor het eerst. Een brief, geschreven aan het kindje of aan jezelf, verbrand of begraven of bewaard. Een kaars die wordt aangestoken op een vaste plek. Een wandeling over een pad dat iets betekent. Een kampvuur in de eigen tuin waar bepaalde woorden uitgesproken worden en andere stil blijven.

Soms met beide ouders en de andere kinderen erbij. Soms alleen met de ouders. Soms alleen voor de mama. Soms alleen voor de papa. Op maat van wat past.

Houten popje en naamkaart met de naam Lukas op een beige doek op een houten tafel.
Erkenning

Benoemen van het kindje

Het benoemen van je kindje is een belangrijke stap in het rouwproces. Het hardop uitspreken van de naam kan een gevoel van realiteit en erkenning geven, waardoor het verlies tastbaarder wordt en je de ruimte krijgt om je emoties te uiten.

Aanwezigheid

Houten poppetje

Het houten poppetje, geplaatst onder een glazen stolp op de schouw, fungeert als een intieme herinnering aan je kindje. Het biedt een fysieke plek voor je verdriet en liefde, een constante aanwezigheid die je helpt om het verlies te erkennen en te verwerken. Deze symbolische plek kan een bron van troost zijn in moeilijke momenten.

Iemand houdt meerdere houten poppetjes in hun handen zittend op een beige deken.
Brandende houten blokken in een schaal naast stapel papier en stenen op een beige doek.
Loslaten

Brief · kaars

Het verbranden van de brief kan een gevoel van loslaten en bevrijding geven, terwijl het begraven ervan een manier kan zijn om je verdriet een plek te geven. Het bewaren van de brief kan dienen als een blijvende herinnering aan je gevoelens en gedachten, een tastbaar bewijs van je reis door rouw.

Ankerpunt

Terugkerend moment

Een jaarlijks terugkerend moment op een betekenisvolle datum kan dienen als een ankerpunt in je rouwproces. Het biedt de kans om stil te staan bij je gevoelens en herinneringen, en om het verlies op een persoonlijke manier te eren. Dit kan een intiem moment zijn voor jezelf of een gedeelde ervaring met familie en vrienden.

Houten tafel met brandende kaars, houten figuur, droog bloemenboeket en papier bij raam.
Traject

Hoe een traject eruitziet.

Een vrijblijvend kennismakingsgesprek eerst, om te bepalen of het past. Daarna drie fases. Luisteren — een gesprek waarin je vertelt, Dominique luistert en richting geeft. Je hoeft niet te weten wat je nodig hebt, dat zoeken we samen uit. Ontwerpen — tussen jullie gesprekken door ontwerpt Dominique het ritueel: de symboliek, de plek, het object, de structuur van het moment. Uitvoeren — de ceremonie zelf, bij jullie thuis, in de natuur, op een plek die voor jullie betekenis heeft. Maximaal anderhalf uur.

"Mijn dochter en mijn zoon kwamen te vroeg ter wereld, wat een onverwachte en emotionele reis met zich meebracht. De vroege geboorte bracht niet alleen fysieke uitdagingen met zich mee, maar ook een diepgaande impact op ons gezin. Het was een tijd van onzekerheid en hoop, waarin elke dag een nieuwe strijd en een nieuwe overwinning betekende."

Vragen

Voordat je een afspraak maakt, wil je misschien weten hoe het proces werkt. Wat zijn de eerste stappen? Hoe wordt er geluisterd naar jouw verhaal? En op welke manier kan het ritueel worden aangepast aan jouw unieke ervaring en wensen?

Is dit ook voor mij als het verlies al jaren geleden is?

Ja. Veel mensen komen pas jaren later. Dat is geen teken van te laat — dat is ruimte. Alle verdriet verdient erkenning, ongeacht wanneer het zich meldt.

Wat als mijn partner en ik het anders beleven?

Dat hoort bij dit type verlies. Dominique kan een gezamenlijk ritueel ontwerpen, maar evengoed twee aparte momenten — voor wie het op een andere manier draagt.

Kunnen vaders een eigen moment krijgen?

Ja. Een individueel ritueel voor de vader is een van de vormen die Dominique regelmatig ontwerpt. Niemand hoeft uit te leggen waarom hij ook rouwt.

Mogen een broertje, zusje of de oudere kinderen erbij zijn?

Ja, dat bepalen jullie. De ceremonie wordt zo ontworpen dat ook kinderen kunnen deelnemen.

Ik had een medische afbreking — is dit ook voor mij?

Ja. Elke vorm van perinataal verlies krijgt hier een plek, ongeacht de aanleiding.

Wat als ik nog niet weet wat ik wil?

Dat is juist het vertrekpunt. Dominique ontwerpt op basis van wat ze hoort.

Hoe verloopt het eerste contact concreet?

Een vrijblijvend kennismakingsgesprek per telefoon of video — vaak 30 tot 45 minuten. Geen voorbereiding nodig. Je vertelt, Dominique luistert, en samen wordt bekeken of dit past.

Kan een ritueel ook plaatsvinden buiten België?

In principe ja, in overleg. Reiskosten en planning worden vooraf besproken.

Hoe lang duurt het hele traject?

Een kennismakingsgesprek duurt 30 tot 45 minuten. Het ontwerpen gebeurt ertussen. De ceremonie zelf is maximaal anderhalf uur. Je spreekt met Dominique twee tot drie keer.

Blijft dit privé?

Volledig. Wat je deelt, blijft tussen jou en Dominique. Het ritueel zelf bepaal je — wie erbij is, waar het plaatsvindt, wat erover gezegd wordt.

Hand met drie houten kralen tussen de vingers, met een gouden ring aan de pink.
— Dominique, oprichter van Mooibly

"Het ritueel geeft het verlies een plek waar het hoort — niet weg, maar erkend."